In het eerste stuk van het Olavspad kun je uit twee routes kiezen. Deze komen samen in Lillehammer.

 De oostelijke route passeert het grote meer Mjøsa rechts, de westelijke andere route passeert het meer links. De westelijke tak van het Olavspad werd als eerste gemarkeerd. Deze route is het 'groenst'. De oostelijke route werd later uitgezet. Dit is de historisch correcte route en volgt de paden die pelgrims en andere reizigers van oudsher naar en van Oslo namen. Hier volgen wat wat overwegingen om je eigen keuze te maken.

hamar

Kiezen voor de oostelijke- of westelijke route

  • De routes zijn bijna even lang. Tot Lillehammer is het ca. 230 km.
  • De westelijke route heeft meer hoogteverschillen en is in die zin wat zwaarder.
  • Bij zowel oost als west loop je de eerste dag door de stad en buitenwijken, de westelijke route biedt wel meer stadsschoon maar je bent een uurtje later bij de stadsgrens.
  • De oostelijke route is de weg die de middeleeuwse pelgrims namen en komt langs historische plekken als de middeleeuwse kerk van Skedsmo, de enorme grafheuvel van Raknehaugen, het plaatsje Eidsvoll dat een belangrijke rol speelde bij de totstandkoming van de grondwet van Noorwegen en Hamar, de oudste stad in het binnenland met zijn indrukwekkende kathedraalruïne.
  • De westelijke route is groener en mooier in landschappelijke zin. Je komt snel in contact met de echte Noorse natuur en kunt bij Hadeland en Gran genieten van het cultuurlandschap dat de bijnaam ‘Toscane van het noorden’ heeft gekregen. Historisch gezien kom je langs hoogtepunten als het vermoedelijke woonhuis van de jonge Olav in Bønsnes en de middeleeuwse kerk van Norderhov.
  • Op de westelijke route kun je beslissen om bij Gjøvik de oversteek te maken naar Hamar, per radarstoomboot over het grootste meer van Noorwegen, en vanaf daar verder te gaan op de oostelijke route. Het stuk tussen Gjøvik en Lillehammer (50 km) is minder interessant en wordt ook minder belopen.