We waren in Yorkshire (VK) voor een wandelvakantie en bezochten in aanloop daarvan de stad York. Een hartstikke leuke bestemming voor een stedentripje.
De oude stad staat stijf van de geschiedenis en herbergt sporen van de Romeinen en de Vikingen tussen de vele kerkjes, de kathedraal en de middeleeuwse straatjes die model hebben gestaan voor Diagon Alley in het Harry Potter universum. Het compacte centrum wordt vrijwel volledig omarmd door de stadsmuren waarover je een rondje kunt lopen van zo’n 3,5 km.
Olavskerk
Net buiten de oude muren staat de St Olave's church, naast de ruïne van een groots Benedictijns klooster.
Tussen de 8e en de 10e eeuw was York in handen van de Vikingen. De handelspost heette toen Jorvik. Je kunt die invloed ook nog terugzien in de straatnamen die op ‘gate’ eindigen. Van het Scandinavische ‘gata’ dat straat betekent.
Olav in Londen
In de jaren 1009- 1013 was ‘onze’ Olav, Olav Haraldsson die later Olav de heilige zou worden trouwens ook in Engeland, maar veel zuidelijker, in Londen. Hij vocht aanvankelijk tegen de Engelsen maar sloot later een bondgenootschap met de christelijke koning. Hij hielp met de verdediging tégen de Denen en raakte al doende gefascineerd door het christendom.
Een hardnekkige mythe zegt dat het kinderliedje London Bridge is falling gaat over de verwoesting van die brug door Olav, maar de wetenschap heeft inmiddels vastgesteld dat dat niet zo is. Maar dit terzijde.
Olav liet zich niet veel later liet hij zich dopen (in Rouen) en begon met de (nogal agressieve) kerstening van Noorwegen. In 1030 werd hij op een slagveld gedood.
Ondertussen in York
De Deense edelman Earl Siward (1015-1055), werd in 1033 aangesteld door de Deense Vikingkoning Knoet de Grote om het noorden van Engeland te besturen. De Viking-invloed op York was in die dagen al flink al op haar retour. Toen een christelijke Angelsaksische koning de macht overnam, veranderde Siward net zo makkelijk van kleur. En zo kwam het dat hij rond 1050 een christelijke kerk stichtte die gewijd was aan Olav, die inmiddels (in 1031) heilig was verklaard.
Na de Normandische verovering in 1066 werd de kerk geschonken aan Benedictijnse monniken. Zij gebruikten St Olave's als basis om direct daarnaast het immense en schatrijke St Mary's Abbey te bouwen.
De ruïne van de Abdij
Van de oorspronkelijke kerk is nauwelijks iets terug te vinden. Het huidige gebouw stamt grotendeels van na een ingrijpende verbouwing in de 15e eeuw. Tijdens het Beleg van York in de Engelse Burgeroorlog (1644) werd de kerktoren gebruikt als platform voor kanonnen, waardoor het gebouw zwaar beschadigd raakte. Voor de herstelwerkzaamheden in de 18e eeuw werden stenen van de abdijruïne gebruikt.
Nu staat er een charmante oude kerk met daarachter een romantisch kerkhof. Boven de ingang een stadbeeldje van Olav en in de kerk kun je Olav ontwaren in het gebrandschilderde raam. De vlag van Noorwegen laat geen twijfel bestaan over de herkomst van Olav de heilige.
Olavsbeeldje boven de ingang
Olav als raam (tweede van rechts).
Trondheim
En de Nidaroskathedraal in Trondheim dan, waar Olav werd begraven is dat dan niet de eerste Olavskerk?, hoor ik u vragen.
Nou, het scheelt niet veel, Olav werd weliswaar in 1030 begraven in de oksel van de rivier Nidelva en niet veel later werd er een kapel over zijn graf gebouwd. Maar, de bouw van de Nidaroskathedraal begon later. De officiële wijding was in 1055, een paar jaar na de wijding van de kerk in York dus.